Twitter: dobre narzędzie śledzenia epidemii cholery na Haiti

Dwa lata temu, potężne trzęsienie ziemi o magnitudzie 7 w skali Richtera, spustoszyło Haiti. Bilans jest potworny, ponad 230 000 zmarłych w wyniku katastrofy, 300 000 rannych, ale również 1 200 000 bezdomnych. Katastrofa humanitarna o bardzo ciężkich konsekwencjach, która przyczyniła się również do pojawienia się straszliwej epidemii cholery, w październiku 2010 roku.

Do dzisiaj, w wyniku cholery zmarło już blisko 7 000 osób. Badacze amerykańscy z uniwersytetu Harvard skorzystali z tej smutnej okazji, aby przetestować wiarygodność informacji z sieci społecznych. Porównali więc dane publikowane na Twitterze z informacjami oficjalnymi dostarczanymi przez władze na temat postępowania epidemii.

Rezultaty tych prac zostały opublikowane w dniu 10 stycznia w przeglądzie amerykańskim American Journal of Tropical Medicine and Hygiene.

Twitter i oficjalne raporty: takie same informacje

Badacze posłużyli się programem, nazwanym HealthMap, który zawiera aktualności generowane przez media w czasie pierwszych 100 dni epidemii. Dodatkowo, naukowcy policzyli również liczbę „ćwierknięć” na Twitterze, zawierających słowo „cholera”.

Pomysł, żeby posłużyć się w ten sposób sieciami społecznymi, aby lepiej zrozumieć rozmiar danej katastrofy naturalnej, nie jest nowy. Ten sam Twitter jest używany do śledzenia skutków trzęsienia ziemi.

Badacze z Harvardu naliczyli dokładnie 4 697 artykułów na HealthMap w ośmiu różnych językach, a także 188 819 wiadomości na ten sam temat na Twitterze. Na podstawie tych danych, mogli zmierzyć więc postępowanie pandemii i w ten sposób zdali sobie sprawę z tego, że odpowiadały one informacjom dostarczanym przez kliniki i szpitale, którymi posługują się władze do opracowania oficjalnych raportów.

Z jedną znaczącą różnicą: internet pozwolił oszczędzić jakieś piętnaście dni.

Sieć społeczna pozwoli zapobiec pandemiom?

Rumi Chunara, pierwsza autorka tego badania, widzi w tym również inne zalety. Techniki te są opłacalne, szybkie i pozwalają dotrzeć do populacji, które nie mają dostępu do informacji w sposób tradycyjny, albo nie wiedzą, gdzie je znaleźć.

Metody, którymi się posłużyliśmy, można generalizować na skalę światową, tak aby stały się środkiem przystępnym i skutecznym w szybkim wykrywaniu pojawiającej się epidemii. Dzięki temu, będziemy mogli szybciej interweniować, posługując się szczepionkami i antybiotykami, na przykład, powiedziała badaczka z Harvardu.

Jednakże, odkrycie to nie zostałe powitane z jednomyślnym entuzjazmem w świecie naukowym. Nawet jeśli wielu badaczy uznaje, że sieci społeczne są użyteczne, to przypominają oni zawsze, iż informacje, które po nich krążą trzeba dzielić przez dwa, z powodu plotek, które mogą być bezmyślnie powtarzane.

Dodajmy jeszcze do tego fakt, że populacja światowa nie jest wyposażona w te same narzędzia informatyczne, okablowanie, połączenie z internetem. Istnieją również spore różnice integracyjne w posługiwaniu się sieciami społecznymi. Owszem, jest to narzędzie, które można brać pod uwagę, ale nie wolno zapominać o raportach oficjalnych, w których infomacje o wiele częściej będą pewne.