Nerwica depresyjna!!

mam 20 lat i cierpię na tą chorobę,jest bezlitosna!Ciągle czuje się niepotrzebna, przejmuje się wszyskim nawet błachostką i czuje że ta choroba powoli mnie już zniszczyła!.Może ktoś z was mógłby mi pomóc?

Również mam 20 lat i dostrzegam u siebie te same objawy co koleżanka. Oprócz tego innym moim problemem jest to, że szybko się denerwuje gdy ktoś do mnie mówi. Doszukuje się czegoś czego nie ma i wymyślam rzeczy, które nie istnieją albo nakręcam dziwne filmy. Czasami nie wiem co mówie i robie, nie potrafię nad tym zapanować. Jak można sobie z tym poradzić?

mam 27 lat i od dwóch lat nerwica nie daje mi normalnie żyć, czasami myślę, za co własnie mnie to spotkało, za co mi odejmuje nogi, za co mam zawroty i bóle głowy, za co boję się sama wyjść z domu i za co jestem więźniem własnego ciała i umysłu, dlaczego muszę płacić za błędy moich rodziców i za wszystkie złe sytuacje jakie miały miejsce w moim życiu, czy to jest tego cena, mam dość i chce normalnie zacząć żyć tylko jak to zrobić?

to jest wstystko do wyleczenia trzeba czasu i pomocy dobrego psychiatry

mam 18 lat, to wszystko to dla mnie wielka zagadka- nie potrafie sobie radzic z róznymi problemami a co do piero ze soba. To wszystko co sie dzialo w moim zyciu mnie przerasta.jestem po 2 próbach samobujd=czych i ciagle mi chodza po głowie!!!! nie wiem co sie dzieje ze mna mam dziwne poglady na wszystko raz jest dobrze a raz zle -zawsze mi cos nie pasuje .Moi domownicy juz nie wytrzymuja..i to tez mnie dobija bo nie potrafie o tym porozmawiac a wiem ze cos mi jest mam chore filmy! A nie wiem jak mam to zrobic zeby wybrac sie do specjalisty.Nie wiem czy sie wstydze niewiem chyba co mam mu mówic bo sie zdenerwuje i wyjde...niec nie wiem.

a wszyscy mysla ze jestem taka super zawsze do pogadania do posmiania sie, tu na imprezke tu tam tu sram... a w srodku ;/

Właściwie do Was wszystkich:
Radzę Wam iść do psychiatry jeżeli nie chcecie się z tym dłużej męczyć.. Ja tak zrobiłam. Przepisał mi proszki. Leczenie trwa długo, zazwyczaj dopiero po około dwóch miesiącach uzyskuje się jakiś rezultat. Ja biorę je miesiąc ale już widzę pozytywne efekty. Nie zostawiajcie tego na póżniej, bo to wami zawładnie. Naprawdę nie ma się czego wstydzić z tym psychiatrą, tacy są już przyzwyczajeni do tego typu pacjentów, zresztą przeżycie reszty życia w możliwie najlepszy sposób jest ważniejsze niż jedna "męcząca" wizyta u lekarza. I jeszcze jedno, same proszki nie rozwiążą problemu- znajdżcie sobie również DOBREGO psychologa, który pomoże wam ruszyć w życie. Zobaczycie jak świat z dnia na dzień zyskuje kolorów. Na efekty trzeba niestety czekać, ale czy nie warto?
Pozdrawiam wszystkich gorąco- nie jesteście sami.

SzaDa nie znam Cie...ale mam to samo...jestem o rok starszy od Cibie...i mam naprawde identyczna sutuacje...niby sie lecze...(ale nie farmakologicznie), pracuje w hipnozie i takie tam i nic to nie daje...mam jakby takie nawroty choroby...ze niby przez jakis czas jest OK..super, plany przyszlosc...marznia i takie tam ale oprzychodzi moment..ze mi sie niechce...nmie chce zyc.. i wwogole dół....masakra...

Czesc jestem tu nowa...mam nerwice od wielu lat...sama nie wiem od kiedy juz. Kilka razy probowalam popelnic samobojstwo...Nie ma dla mnie sensu do zycia, niekiedy potrafie go znalezc a niekiedy nie...Zaczynam sie juz bic robic sobie slady na ciele przy tym ranic mojego chlopaka...a tak bardzo Go kocham:( nie wiem jak zapanowac nad soba. Mialam trudne dziecinstwo, rodzice krzywdzili sie nawzajem,brat bil moja mame,uciekalam czesto z domu poniewaz moja mama nie pozwalala mi normalnie funkconowac,nie pozwalala mi spac obarczajac mnie swoimi problemami itp...nie wiem co robic POMOZCIE PROSZE...:(