Odma opłucnowa

Częstość występowania odmy samoistnej wtórnej jest podobna do odmy samoistnej pierwotnej, z tą różnicą, iż odma samoistna wtórna dotyczy przede wszystkim osób starszych (najwięcej przypadków notuje się pomiędzy 60, a 65 rokiem życia).

Przyczyny:

Bezpośrednią przyczyną wystąpienia odmy opłucnowej samoistnej jest najczęściej pęknięcie wytworzonych wcześniej w płucach tzw. pęcherzyków rozedmowych. Pęcherzyki te są rodzajem upowietrzonych jamek, które z reguły powstają blisko ścian zewnętrznych płuca.

Odma opłucnowa sama z siebie na ogół nie zagraża bezpośrednio życiu tak jak embolia powietrzna, gdyż ofiara posiada funkcjonujące wciąż drugie płuco. Zapadnięte płuco powoduje ostry ból i może powodować, że ofiara pluje pieniącą krwią. Samorzutna odma opłucnowa występuje bez rozległego urazu, osłabione miejsce w płucu pęka, co prowadzi do zapadnięcia się płuca. Choć nie powszechnie, samorzutna odma opłucnowa może zdarzyć się bez wcześniejszych symptomów.

W przypadku odmy samoistnej pierwotnej pęcherzyki rozedmowe mogą być zmianami wrodzonymi, częściej jednak przyczyną ich powstawania są miejscowe stany zapalne wywoływane przede wszystkim paleniem papierosów.

Objawy

• nagły ból uciskający w klatce piersiowej, który wystąpił po silnym kaszlu, większym wysiłku fizycznym lub po urazie klatki piersiowej,
• zazwyczaj szybko narastająca duszność,
• przyspieszenie tętna,
• bladość powłok,
• poty,
• pogłębiające się ogólne osłabienie,
• często odczuwane są kłujące bóle w klatce piersiowej, w okolicy ramion lub w nadbrzuszu, niekiedy występuje kaszel bez odkrztuszania wydzieliny.

Grupa ryzyka:

W przypadku odmy samoistnej pierwotnej do grup ryzyka można zaliczyć praktycznie wszystkich ludzi regularnie palących papierosy. Dzieje się tak, bowiem stwierdzono ścisły związek pomiędzy paleniem, a częstością występowania tej postaci odmy.