Choroba Cushinga
Zespół Cushinga najczęściej jest spowodowany przez produkujące ACTH gruczolaki przysadki (choroba Cushinga), inną przyczyną tego zespołu są zróżnicowane histologicznie guzy kory nadnerczy.
Objawy:
- otyłość,
- okrągła, zaczerwieniona twarz,
- wybitne odtłuszczenie karku i tułowia,
- opóźnione wzrastanie (niskorosłość),
- nadciśnienie oraz często objawy maskulinizacji takie jak: nadmierne owłosienie twarzy i tułowia, niski głos.
- ponadto opóźniony jest rozwój płciowy,
- zwiększa się podatność na zakażenia,
- występują bóle głowy,
- osłabienie napięcia mięśniowego,
- trądzik i rozstępy na skórze.
Zespół Cushinga jest wynikiem przewlekłego, podwyższonego poziomu glikokortykosteroidów w organizmie i najczęściej ma podłoże jatrogenne.
Wiele z objawów sugerujących Zespół Cushinga może być także następstwem zespołu metabolicznego związanego z otyłością. Podobieństwo objawów Z.Cushinga i zespołu metabolicznego wiąże się ze znacznymi trudnościami w diagnostyce klinicznej i laboratoryjnej. Ze względu na to, że rozpoznanie Z. Cushinga niesie ze sobą możliwość leczenia operacyjnego i usunięcie pierwotnej przyczyny stwierdzanych objawów, bardzo ważne jest prawidłowe rozpoznanie różnicowe pomiędzy nim i rzekomym Z. Cushinga, będącym następstwem otyłości.
Ryzyko zachorowania:
Nadczynność kory nadnerczy wskutek nadprodukcji ACTH występuje u 0,1 promila dorosłej populacji (1:10 000). Najczęstszą przyczyną jest jednak uboczne działanie długotrwałego leczenia sterydami
Rozpoznanie. Ustala się na podstawie izotopowych badań scyntygraficznych, komputerowych, a także ultrasonograficznych.
Leczenie:
Polega na zniszczeniu operacyjnym gruczolaka promieniami jonizującymi albo laserem.